تحقیقات سلول های بنیادی برای درک مکانیسم های اساسی رشد و تمایز و همچنین امید به درمان های جدید برای بیماری هایی مانند دیابت، آسیب نخاعی، بیماری پارکینسون و انفارکتوس میوکارد، بسیار نویدبخش است و محققان بر این باورند که در آینده، سلول درمانی جایگزین مناسبی برای دارو درمانی خواهد شد (1). پیشرفت سریع در زمینه بیوتکنولوژی مجموعه ای از مسائل اخلاقی را در رابطه با تحقیقات سلول های بنیادی مطرح کرده است. مهم ترین مسائل اخلاقی مطرح در تحقیقات و درمان سلول های بنیادی، مشابه مواردی هستند که در سایر بیوتکنولوژی های جدید بروز می کنند. از آنجایی که تحقیقات سلول های بنیادی هم از نظر علمی امیدوارکننده و هم از نظر اخلاقی چالش برانگیز است، در نظرگرفتن دقیق پیامدهای اخلاقی با پیشرفت این حوزه گسترده و متنوع، ضروری به نظر می رسد. در این مطالعه، مهم ترین مسائلی که جامعه تحقیقاتی سلول های بنیادی باید با آن ها آشنا باشد، ارائه می شود....

Senescence فرایند بدتر شدن همراه با پیری است. پیری در سطوح مختلف بافت و اندام، سلول و مولکول بروز می کند. عوامل متعددی در بروز پیری نقش دارند که شامل زمینه ژنتیکی، میزان تولید رادیکال های آزاد، میزان فعالیت آنزیم تلومراز، محدودیت غذایی، تولید محصولات زائد، متیلاسیون DNA، گلیکاسیون، استرس، جهش های میتوکندریایی، تخریب و ترمیم DNA، میان کنش DNA - پروتئین و غیره است که در علمی به نام Gerantology جداگانه مورد مطالعه قرار می گیرند. استراتژی عمده ایجاد پیری در مخمر و جانوران پیام رسانی انسولین، جریان متابولیسمی، پایداری ژنومی، فعالیت تلومراز، تخریب و ترمیم DNA، هیستون استیلازها، هیستون داستیلازها و رادیکال های آزاد است، اما در گیاهان فیتوهورمون ها، ماشین فتوسنتزی و تخریب پروتئین در ایجاد پیری نقش اصلی دارند. بیماری های مرتبط با سن مانند آرتریت روماتوئید، سرطان ها، ناهنجاری های عصبی و افتادگی پوست، هزینه ای است که ما برای زندگی طولانی مدت باید بپردازیم. امروزه بیوتکنولوژی در ارتباط با پیری سلولی و مبارزه با بیماری های ناشی از سن در 2 زمینه به انسان کمک می کند: 1) شناسایی کاهش روند پیری و افزایش طول عمر سالم. اهداف دارویی شامل پروتئین های تحریک کننده و مهارکننده آپوپتوزیس، واکسن های ضد عوامل عفونی و سرطان ها، پروتئین های نوترکیب و هورمون درمانی، مهارکننده های آنزیم های موثر در التهاب، تولید سلول، بافت و حتی اندام، پروتئین های اسکلت سلولی، فعالیت ژن های موثر در افزایش و کاهش طول عمر و غیره است.2) ایجاد روند پیری و مرگ در سلول های بدخیم، سرطانی و عفونی و ردیابی درمان. اهداف دارویی شامل پتانسیل غشاء و پروتئین های میتوکندری، فعالیت آنزیم تلومراز، پروتئین های مهارکننده و تحریک کننده آپوپتوزیس و غیره است. برای انجام موارد فوق بیوتکنولوژی خود به روش ها و تکنیک هایی نظیر RNAi، Drug Delivery techniques ،Nano materials، DNA vaccines، Recombinant antibody Hormone therapy، Cell therapy، Gene therapy  و Tissue engineering وابسته است.

باید توجه داشت که دریا درمانی تنها به شنا کردن محدود نمی شود بلکه به چیزهایی که در سطح زیر و پیرامون دریا بوده گسترش و تعمیم پیدا می کند. عناوین و ترمینولوژیهایی که ذیلا به آنها اشاره می شود موید وسعت کاربرد دریا درمانی می باشد.درمان به وسیله رسوبات دریا(slime therapy) درمان به وسیله استحمام در دریا (Balneo therapy)درمان از طریق شن داغ کنار دریا(Psammo therapy) آفتاب درمانی(Helio therapy) درمان به وسیله نسیم دریایی(Anemo therapy) مهمترین مزیت دریا درمانی برای بیماری های روماتیسمی بخش هیدروتراپی و آب درمانی آن می باشد زیرا آب دریا با داشتن خاصیت شناوری می تواند انسان را در خود معلق نگه دارد (Buoyancy of water) و بدین ترتیب استرس به مفاصل وارد نمی شود، انقباض عضلات را تسهیل و باعث تقویت آنها می گردد واز مفاصل محافظت می نماید. ممکن است بپرسید آیا تفاوت هیدروتراپی و دریا درمانی در چیست؟ اولا دانسیته آب دریا بیشتر است و ضمنا انسان از تجلیلات ساحل لذت برده قدم زدن در آب ساحل و امواج دریا به او آرامش می بخشد زیرا آزادی عمل برای عضلات فراهم می آورد که مجموعا این ورزش مفرح در بهبودی، توانایی و well being بیمار نقش موثری ایفا می نماید با توجه به اینکه سرما و رطوبت دریا درد مفاصل و خشکی عضلات را افزایش می دهد، لذا لازم است رطوبت، درجه حرارت آب دریا، سرعت و جهت باد و فشار هوا قویا قبل از درمان مد نظر قرار گیرد بنابراین جز در مناطق حاره در دیگر نقاط جهان فقط در فصول معینی این درمان امکان پذیر می باشد. اروپائیان برای اینکه دریا درمانی را به تمام اوقات سال تعمیم دهند آب دریا را گرفته، به استخرهای مخصوصی منتقل می کنند و با ایجاد درجه حرارت آب به 37 و برای برخی بیماران به 42-40 آب درمانی را امکان پذیر می سازند.از دیگر خواص شایان ذکر آب درمانی وجود جلبک دریایی بوده که ازدیاد جریان خون در پوست را باعث می شود و روغن ماهی که عمدتاFAW_3  می باشند PGE3 و LPB5 را افزایش داده و در نتیجه بیماریهای روماتیسمی و التهابی را کاهش می دهد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

Milk thistle (Silybum marianum (L.) Gaertn) belonging to the Asteraceae family and known for its valuable secondary metabolite, silymarin. In order to get the cell suspension culture of Silybum marianum, the combination of 2,4-D and BAP hormones each with five different concentrations (0, 0.1, 1, 2 and 5 mg/L) and 3 different seedling explants (cotyledon, hypocotyl and root) was used to callus formation. High-quality callus was observed in eight different of hormone-explant combinations. Successful cell suspension culture was achieved only by using callus created from cotyledon explants treated with 0.1 mg/L 2,4-D and 5 mg/L BAP. Furthermore, the study examined the effects of 2% and 4% Serendipita indica cell wall extract as an elicitor on silymarin production in cell suspension culture at three different inoculation times (24, 48, and 72 h). After 48 h of inoculation with 2% fungal extract, the highest level of silymarin (199 ppm) was observed, which was significantly different from the control (46 ppm). The silymarin content of cells increased over time through elicitation with 4% fungal elicitor, while no similar pattern was observed with 2% fungal extract. Based on the results, the cell wall of S. indica can significantly enhance the amount of SLM in the cell suspension culture of S. marianum.

روی نقش مهمی در سلامت پوست ایفا می کند و کمبود آن منجر به کاهش ایمنی می شود. به منظور بررسی مقادیر روی سرم درسرطان های(Basal cell carcinoma (BCC)  و Squamous cell carcinoma (scc  پوست، 44 بیمار با BCC و 38 بیمار SCC و 33 نفر شاهد از نظر روی، آلبومین، پروتئین تام، گلوبولین و کلسترول سرم مورد بررسی قرار گرفتند. از افراد بیمار و گروه شاهد ده سی سی خون گرفته شد ( از دست راست) و پس از جداسازی سرم، روی سرم بوسیله دستگاه جذب اتمی، آلبومین سرم به وسیله کیت آلبومین ( روش بیوره) و پروتئین تام سرم توسط دستگاه Reflactometer اندازه گیری شد. میزان گلوبولین سرم از تفاضل میزان آلبومین از پروتئین تام بدست آمد. کلسترول سرم به روش انیدرید محاسبه شد. میزان روی سرم در مبتلایان به سرطان BCC و یا سرطان SCC پوست از گروه شاهد کمتر و این اختلاف معنی دار بود(P<0.001) .  میانگین آلبومین سرم در مبتلایان به سرطان BCC پوست بیشتر از گروه شاهد دارای اختلاف معنی دار بود (P<0.01) میزان آلبومین سرم در سرطان SCC پوست با گروه شاهد اختلاف معنی داری نشان نداد. همبستگی معنی داری بین روی سرم و آلبومین سرم در سرطان SCC پوست r=0.507) ،(P<0.01 ، در سرطان BCC پوست r=43) و (P<0.1 در گروه شاهد r=35) ،(P<0.1 دیده شد. میانگین گلوبولین سرم در افراد مبتلا به سرطان SCC پوست و یا سرطان BCC پوست از گروه شاهد کمتر و این اختلاف ها معنی دار می باشند (P<0.1) . نتیجه گیری ما کاهش روی سرم و گلوبولین سرم در بیماران مبتلا به سرطان پوست از نوع SCC و BCC است.

Basal cell carcinoma (BCC) شایع ترین شکل سرطان پوست است که انواع ندولر، سطحی، میکروندولر، مورفه آفورم، پیگمانته، متاتیپیکال و فیبرواپیتلیوماپینکوس را دارد. در این گزارش سه بیمار مبتلا به BCC معرفی می شوند که تحت درمان با کرایوسرجری با ازت مایع قرار گرفتند. پاسخ به درمان خوب بود و بیماران با فواصل منظم پی گیری و معاینه شدند و تا حدود 25 ماه پس از درمان، عودی مشاهده نشد. این روش برای درمان بعضی انواعBCC  خوب، ارزان و سریع است.